Amiga MinusEskarina
<<  Spis treści  >>
DEBIAN PO POLSKU
Każdy kto zainstalował u siebie system Debian Linux po krótkim okresie użytkowania go zaczyna odczuwać brak polskiego środowiska. Na platformie pecetowej problem ten nie istnieje, gdyż większość standardowych instalatorów ma możliwość wyboru polskiej pecetowej mapy klawiatury i ustawienia polskiego środowiska pracy. Pod Amigą nie ma takiego luksusu, a przynajmniej ja się z czymś taki nie spotkałem. Są dwa wyjścia: albo zrezygnować z polskiego środowiska i czekać aż komuś uda się je skonfigurować, albo samemu próbować coś zrobić. W tym artykule opiszę jak samemu stworzyć polskie środowisko, a dla leniwych zamieszczę prosty program w C, który zrobi wszystko za nich.

Pierwszą rzeczą którą należy zrobić jest stworzenie możliwości obsługi polskiej klawiatury. Wbrew pozorom tworzenie własnej mapy klawiatury (a właściwie modyfikowanie już istniejącej amiga-us) nie jest takie trudne.

UWAGA! Opisana jest tu metoda modyfikacji klawiatury amiga-us. Dołączony instalator instaluje zmodyfikowaną klawiaturę amiga-us, więc u osób posiadających w Amidze klawiature niemiecką może ona nie działać poprawnie. Należy wtedy stworzyć i ręcznie zainstalować polską klawiaturę, a w instalatorze pominąć krok jej instalacji. W razie problemów należy skontaktować się poprzez email z autorem tekstu (marcik66@poczta.onet.pl).

Najpierw należy przejrzeć co najmniej dwie z wielu dostępnych map klawiatur (znajdują się one w katalogu /usr/share/keymaps/): amiga-us i jakąś polską klawiaturę pecetową. Metoda działania map klawiatur jest bardzo prosta. Na początku mapy znajduje się nagłówek. Zawiera on ważne informacje na temat kodowania (linie string as, compose as i charset), dodatkowych plików dołączanych do mapy (linia include) i akceptowane "wagi" znaku (linia charset). W skrócie: każdy klawisz specjalny ma swoją "wagę", np. Shift - 1, Control - 4, Alt - 8 (jest to dokładnie opisane w dokumentacji "keymaps", gdzie opisano również całą strukturę map klawiatur). Dalej znajdują się definicje kodów klawiatury i przypisane im odpowiednie znaki (kod danego klawisza można poznać za pomocą programu showkey).

Aby stworzyć polską klawiaturę trzeba przeprowadzić kilka modyfikacji klawiatury amiga-us. Pierwszą czynnością jest zmiana akceptowanych "wag" klawiszy z 0-2,4-5,8,12 na 0-5,8,12, tak aby akceptowane było połączenie klawiszy Shift i AltGr, co umożliwia pisanie dużych polskich liter. Kolejną modyfikacją nagłówka jest zmiana kompozycji kodowania z iso-8859-1 na iso-8859-2. Na tym można zakończyć modyfikację nagłówka i zabrać się za "tworzenie" polskich liter. Należy odszukać definicje odpowiednich liter (czyli: e, o, a, s, l, z, x, c, n) i dodawać do nich odpowiednio zmienione defincje polskich liter z klawiatury PC. Dla litery "a" standardowa kompozycja wygląda następująco:



Po zmianie powinna ona wyglądać tak:



W podobny sposób należy postąpić z pozostałymi literami. Tak stworzoną mapę klawiatury zapisujemy w katalogu /usr/share/keymaps/amiga jako amiga-pl i przy pomocy programu kbdconfig zmieniamy obowiązującą mapę klawiatury na nowo stworzoną.

Mając już zmienioną mapę klawiatury okazuje się, że nadal nie możemy wstukiwać polskich liter. Jest to wina braku ustawienia polskich fontów. Czcionki znajdują się w katalogu /usr/share/consolefonts i wśród nich są także polskie czcionki, czyli wszystkie typu iso02 i lat2. Aby dokonać zmiany należy w pliku /etc/kdb/config zmienić fonty w linii "CONSOLE_FONT=" na interesujące nas polskie czcionki, z których według mnie jedyne warte uwagi to: iso02g.psf i lat2u-16.psf.gz. W tym samym pliku należy także zmienić w linii "CONSOLE_MAP=" mapę (ale nie klawiatury, tylko znaków) na iso02.uni.

To jeszcze nie koniec. Bardzo ważnym zabiegiem jest ustawienie w Linuksie zmiennej LANG i LC_ALL na PL_pl. Najlepiej jest to zrobić w pliku /etc/profile poprzez dodanie dwóch linii: "export LANG=PL_pl" i "export LC_ALL=PL_pl".

Teraz po zrestartowaniu systemu można już zobaczyć i wpisywać polskie znaki na konsoli, ale jest jeszcze mały problem z Midnight Commanderem. Aby i on wykorzystywał polskie znaki, należy w menu Options/Display bits zaznaczyć Full 8 bits output i Full 8 bits input.

Po tych wszystkich zabiegach większość programów działających na konsoli akceptuje polskie znaki. Jest jeszcze problem z X-Windows, ale to całkiem inna historia i nawet użytkownicy pecetów mają problemy z uzyskaniem na nim polskich znaków. Istnieje parę sposobów na uzyskanie tam polskich liter, ale to temat na osobny artykuł.

Archiwum z instalatorem (skompilowany pod DebianaPPC): debianpl.tar.gz.
Opis sposobu rozpakowania archiwum: README.txt.

Marcin Kwiatkowski
<<  Spis treści  >>